Jak zbudować wysoki taras z kostki? Poradnik, pozwolenia, koszty

Wysoki taras z kostki brukowej to nie tylko estetyczne, ale i niezwykle funkcjonalne rozwiązanie, które podnosi walory użytkowe i wizualne każdej posesji. Jeśli marzysz o solidnym, trwałym i pięknie wkomponowanym w otoczenie tarasie, ten kompleksowy poradnik krok po kroku przeprowadzi Cię przez wszystkie etapy jego budowy od planowania i formalności, aż po precyzyjne wykonanie i pielęgnację.

Wysoki taras z kostki: planowanie i formalności

Zacznijmy od podstaw. Podwyższony taras to rozwiązanie, które coraz częściej wybierają właściciele domów. Jego atrakcyjność wynika z wielu czynników, takich jak estetyka, funkcjonalność i możliwość idealnego dopasowania do poziomu posadzki w domu. Zanim jednak wbijemy pierwszą łopatę, musimy dokładnie przemyśleć i zaplanować każdy szczegół.

Na etapie planowania kluczowe jest wyznaczenie obszaru, określenie docelowej wysokości tarasu oraz zaplanowanie spadków. Pamiętaj, że spadek na poziomie około 1-2% od budynku jest absolutnie niezbędny, aby woda deszczowa swobodnie spływała z nawierzchni, nie zalegając na niej ani nie kierując się w stronę fundamentów domu.

Dlaczego podwyższony taras to popularne i funkcjonalne rozwiązanie?

Podwyższony taras z kostki brukowej to doskonały sposób na stworzenie płynnego przejścia między wnętrzem domu a ogrodem. Dzięki niemu łatwiej jest wyrównać poziom tarasu z progiem drzwi balkonowych, co zwiększa komfort użytkowania i eliminuje konieczność budowania schodów. Estetyka takiego rozwiązania jest nie do przecenienia taras z kostki brukowej, zwłaszcza ten podwyższony, prezentuje się solidnie i elegancko, a jego trwałość i łatwość utrzymania w czystości sprawiają, że to inwestycja na lata.

Planowanie to podstawa: kluczowe decyzje przed wbiciem pierwszej łopaty

• Wyznaczenie obszaru: Dokładnie określ, gdzie ma znajdować się taras i jaką powierzchnię ma zajmować. Weź pod uwagę nasłonecznienie, widoki i funkcje, jakie ma pełnić.
• Określenie wysokości: Zdecyduj, na jaką wysokość chcesz podnieść taras. Pamiętaj, aby uwzględnić grubość wszystkich warstw podbudowy i samej kostki, tak aby finalny poziom był zgodny z Twoimi oczekiwaniami i poziomem posadzki w domu.
• Zaplanowanie spadków: To absolutny priorytet. Spadek na poziomie 1-2% od budynku jest kluczowy dla prawidłowego odprowadzania wody. Zaplanuj go już na etapie projektowania, aby uniknąć problemów z zalegającą wodą w przyszłości.

Kwestie formalne w pigułce: czy na wysoki taras potrzebujesz pozwolenia w 2026 roku?

W Polsce przepisy budowlane dotyczące tarasów naziemnych są dość liberalne tarasy do 35 m² nie wymagają ani pozwolenia, ani zgłoszenia. Jednak sytuacja zmienia się diametralnie w przypadku wysokiego tarasu, który wymaga budowy muru oporowego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, budowa muru oporowego, niezależnie od jego wysokości, jest kwalifikowana jako budowla i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. To kluczowa informacja, której nie możesz zignorować. Sam taras z kostki to utwardzenie terenu, ale jego podwyższona konstrukcja z murem oporowym zmienia kwalifikację prawną całej inwestycji. Zawsze warto skonsultować się z lokalnym urzędem gminy lub starostwem powiatowym, aby upewnić się co do aktualnych wymagań.

Krok 1: projektowanie i przygotowanie terenu pod taras

Po przebrnięciu przez etap planowania i formalności, nadszedł czas na prace ziemne. To fundament całej konstrukcji, dlatego precyzja na tym etapie jest niezwykle ważna. Odpowiednie przygotowanie terenu to gwarancja stabilności i trwałości Twojego tarasu.

Jak dokładnie wymierzyć i wytyczyć obszar pod przyszły taras?

Precyzyjne wytyczenie obszaru to podstawa. Użyj palików i sznurka, aby dokładnie zaznaczyć granice tarasu. Pamiętaj o uwzględnieniu zaplanowanych spadków możesz to zrobić, używając poziomicy i miarki, a następnie odpowiednio obniżając sznurek w miejscach, gdzie woda ma spływać. Warto także sprawdzić kąty proste, aby taras miał idealny kształt. Im dokładniej wytyczysz obszar teraz, tym łatwiej będzie Ci pracować w kolejnych etapach.

Korytowanie, czyli wykop pod taras. Jaką głębokość przyjąć i dlaczego to tak ważne?

Korytowanie to nic innego jak wykonanie wykopu pod taras. Jego głębokość powinna wynosić od 30 do 50 cm, w zależności od rodzaju gruntu i przewidywanego obciążenia tarasu. Na początku należy bezwzględnie usunąć wierzchnią warstwę ziemi urodzajnej, czyli humusu, ponieważ jest ona niestabilna i mogłaby prowadzić do osiadania konstrukcji. Głębokość wykopu jest kluczowa, ponieważ to w nim znajdzie się cała podbudowa, która musi być odpowiednio gruba, aby zapewnić stabilność i mrozoodporność tarasu.

Niezbędne narzędzia i materiały: skompletuj swój zestaw budowniczego

• Łopata i szpadel
• Poziomica (najlepiej długa)
• Miarka zwijana
• Sznurki i paliki do wytyczania
• Wibrator płytowy (zagęszczarka) można wypożyczyć
• Młotek gumowy
• Taczka
• Grabie
• Folie lub plandeki ochronne

Krok 2: stabilne mury oporowe dla wysokiego tarasu

Mury oporowe to serce wysokiego tarasu. To one odpowiadają za utrzymanie nasypu ziemi i podbudowy, zapewniając całej konstrukcji niezbędną stabilność. Bez solidnych murów oporowych, wysoki taras nie miałby racji bytu.

Dlaczego mur oporowy jest niezbędny i jaką pełni funkcję?

Mur oporowy jest absolutnie kluczowy przy budowie wysokiego tarasu z kostki brukowej. Jego główną funkcją jest przeciwdziałanie naporowi gruntu i kruszywa, które wypełniają wnętrze tarasu. Bez niego, materiały te rozpychałyby się na boki, prowadząc do deformacji i zawalenia się konstrukcji. Mur oporowy utrzymuje stabilność całego tarasu, tworząc jego solidne "ściany".

Z czego zbudować stabilne ściany tarasu? Przegląd materiałów (bloczki betonowe, palisady)

• Bloczki betonowe: To bardzo popularne i trwałe rozwiązanie. Bloczki są łatwe w układaniu, a ich waga zapewnia stabilność. Można je murować na zaprawie cementowej lub kleju.
• Palisady betonowe lub drewniane: Estetyczne i funkcjonalne, idealne do tarasów o nieregularnych kształtach. Wymagają solidnego osadzenia w gruncie i często dodatkowego zabetonowania.
• Prefabrykaty typu "L": Gotowe elementy betonowe w kształcie litery "L", które znacznie przyspieszają budowę. Są bardzo wytrzymałe i często stosowane w większych projektach.
• Beton wylewany: Najbardziej solidne, ale i najbardziej pracochłonne rozwiązanie. Wymaga wykonania szalunków i zbrojenia. Daje największą swobodę w kształtowaniu.

Fundament pod mur oporowy: jak go wykonać, by uniknąć pęknięć?

Fundament pod mur oporowy to element, którego absolutnie nie można zbagatelizować. Musi być on posadowiony poniżej strefy przemarzania gruntu, która w Polsce wynosi od 0,8 m do 1,4 m, w zależności od regionu. Jeśli fundament będzie zbyt płytki, woda zamarzająca w gruncie pod nim może powodować jego unoszenie i opadanie (tzw. wysadziny mrozowe), co prowadzi do pęknięć i deformacji muru. Fundament powinien być wykonany z betonu, odpowiednio zbrojony, a jego szerokość powinna być większa niż szerokość samego muru.

Dylatacja i izolacja: jak prawidłowo oddzielić taras od ściany budynku?

Dylatacja, czyli szczelina dylatacyjna, między tarasem a ścianą budynku jest niezbędna. Zapobiega ona przenoszeniu naprężeń i pęknięciom, które mogłyby powstać w wyniku nierównomiernego osiadania gruntu pod tarasem i fundamentami domu. Tę szczelinę, o szerokości kilku centymetrów, wypełnia się elastycznym materiałem, np. styropianem lub specjalną taśmą dylatacyjną. Dodatkowo, za murem oporowym, szczególnie jeśli taras przylega do ściany budynku, należy wykonać odpowiednią izolację przeciwwilgociową (np. z folii kubełkowej) oraz drenaż (np. z rury drenarskiej owiniętej geowłókniną i obsypanej żwirem). To ochroni mur i fundamenty przed naporem wody gruntowej i wilgocią.

Krok 3: budowa solidnej podbudowy pod kostkę

Podbudowa to niewidoczny, ale absolutnie kluczowy element każdego tarasu z kostki brukowej. To ona przenosi obciążenia i zapewnia stabilność nawierzchni przez długie lata. Nie oszczędzajmy na niej, bo to właśnie od niej zależy trwałość całej konstrukcji.

Geowłóknina cichy bohater zapobiegający deformacjom

Geowłóknina to materiał, który często jest niedoceniany, a pełni niezwykle ważną rolę. Rozłożona na dnie wykopu, bezpośrednio na zagęszczonym gruncie rodzimym, działa jako separator. Zapobiega mieszaniu się warstw gruntu z kruszywem podbudowy co mogłoby prowadzić do utraty nośności i zapadania się tarasu. Dodatkowo, geowłóknina wzmacnia podłoże i pomaga równomiernie rozkładać obciążenia, skutecznie przeciwdziałając deformacjom nawierzchni.

Jakie kruszywo wybrać na warstwę nośną i jakiej grubości potrzebujesz?

• Warstwa mrozoochronna/nośna: To najgrubsza warstwa podbudowy. Najlepiej sprawdzi się tu tłuczeń, gruz betonowy lub kruszywo łamane o frakcji 30-60 mm. Grubość tej warstwy zależy od wysokości tarasu i przewidywanego obciążenia, ale zazwyczaj wynosi od 15 do 30 cm. Pamiętaj, że każdą warstwę należy zagęścić mechanicznie.
• Warstwa wyrównująca: Na warstwę nośną układa się drobniejsze kruszywo, np. kliniec o frakcji 10-30 mm. Ma ona za zadanie wyrównać powierzchnię przed ułożeniem podsypki. Grubość tej warstwy to zazwyczaj 5-10 cm.

Klucz do równej powierzchni: warstwa wyrównująca i podsypka cementowo-piaskowa

Po zagęszczeniu warstwy wyrównującej z klińca, przychodzi czas na podsypkę. Może to być czysty piasek lub mieszanka cementowo-piaskowa (tzw. suchy beton) w proporcjach 1:4 lub 1:5. Warstwa ta, o grubości 3-5 cm, służy do precyzyjnego osadzenia i wypoziomowania kostki brukowej. Należy ją starannie rozłożyć i wyrównać łatą, opierając ją na prowadnicach (np. rurkach lub profilach), a następnie delikatnie usunąć prowadnice i wypełnić powstałe bruzdy materiałem podsypki.

Mechaniczne zagęszczanie dlaczego nie można pominąć tego etapu?

Mechaniczne zagęszczanie każdej warstwy podbudowy wibratorem płytowym to absolutny must-have. Nie można pominąć tego etapu! Tylko w ten sposób uzyskamy stabilne i nośne podłoże, które nie będzie osiadać pod wpływem ciężaru tarasu i użytkowania. Brak odpowiedniego zagęszczenia to najczęstsza przyczyna zapadania się kostki, powstawania kolein i deformacji. Zagęszczamy każdą warstwę, aż do momentu, gdy wibrator nie będzie już widocznie zagłębiał się w podłoże.

Krok 4: precyzyjne układanie kostki brukowej

Po solidnym przygotowaniu podbudowy, nadszedł najbardziej widoczny i satysfakcjonujący etap układanie kostki brukowej. Tutaj liczy się precyzja, cierpliwość i dbałość o detale, aby taras nie tylko był trwały, ale i pięknie się prezentował.

Obrzeża i krawężniki: jak solidnie osadzić ramę dla Twojego tarasu?

Zanim zaczniesz układać kostkę, musisz solidnie osadzić obrzeża lub krawężniki. Stanowią one ramę dla tarasu, stabilizują nawierzchnię i zapobiegają rozsuwaniu się kostek na boki. Krawężniki układa się na ławie betonowej (tzw. "chudziaku") o grubości około 10-15 cm, a następnie obsypuje się je betonem z zewnątrz, tworząc tzw. opaskę stabilizującą. Pamiętaj o zachowaniu odpowiednich spadków również na obrzeżach.

Technika układania kostki: od czego zacząć i jak zachować równe linie?

1. Zacznij od obrzeży: Układanie kostki zawsze rozpoczynaj od krawędzi tarasu, najlepiej od strony budynku, posuwając się w kierunku spadku.
2. Zachowaj równe linie: Używaj sznurka rozciągniętego między obrzeżami jako prowadnicy, aby zachować proste linie i równoległe rzędy. Regularnie sprawdzaj poziom i spadek.
3. Minimalne odstępy: Pamiętaj o zachowaniu minimalnych odstępów (około 3 mm) między kostkami. Nie układaj kostki "na styk" fuga jest niezbędna do prawidłowej pracy nawierzchni.
4. Dobijanie kostek: Każdą ułożoną kostkę delikatnie dobijaj gumowym młotkiem, aby osadzić ją w podsypce.
5. Praca z kolan: Aby nie naruszyć przygotowanej podsypki, układaj kostkę, stojąc na już ułożonej powierzchni lub używając deski rozłożonej na podsypce.

Mieszanie kostki z kilku palet prosty trik na uniknięcie plam kolorystycznych

Wielu producentów kostki brukowej zaleca, aby podczas układania mieszać kostkę z co najmniej trzech różnych palet. Dlaczego? Ponieważ nawet w jednej partii produkcyjnej mogą występować minimalne różnice w odcieniach. Mieszając kostki, uzyskasz jednolitą, naturalną kolorystykę nawierzchni, unikając nieestetycznych "plam" czy wyraźnych przejść tonalnych, które mogłyby być widoczne, gdybyś układał kostkę paleta po palecie.

Docinanie kostki jakich narzędzi użyć do perfekcyjnego wykończenia krawędzi?

Docinanie kostki jest nieuniknione, zwłaszcza przy nieregularnych kształtach tarasu czy wokół elementów stałych. Do tego celu używa się kilku narzędzi:

• Gilotyna do kostki: Idealna do prostych cięć, szybka i precyzyjna.
• Szlifierka kątowa z tarczą diamentową: Niezastąpiona do bardziej skomplikowanych kształtów, łuków czy precyzyjnego dopasowania. Pamiętaj o okularach ochronnych i masce przeciwpyłowej.

Zawsze staraj się docinać kostkę tak, aby krawędzie były jak najmniej widoczne i estetycznie wkomponowane w całość.

Krok 5: wykończenie i zabezpieczenie nawierzchni

Gdy kostka jest już ułożona, pozostaje nam ostatni, ale równie ważny etap wykończenie i zabezpieczenie nawierzchni. To od niego zależy ostateczny wygląd tarasu, jego trwałość i łatwość w utrzymaniu czystości.

Spoinowanie nawierzchni: piasek kwarcowy czy fuga żywiczna?

Rodzaj spoiny	Zalety i wady
Piasek kwarcowy	Zalety: Tania, łatwa w aplikacji, naturalny wygląd. Wady: Wymaga uzupełniania, wypłukuje się, sprzyja rozwojowi chwastów i mchu, może brudzić kostkę.
Fuga żywiczna (polimerowa)	Zalety: Trwała, elastyczna, odporna na wypłukiwanie, hamuje rozwój chwastów i mchu, estetyczna, łatwa w utrzymaniu czystości. Wady: Droższa, wymaga precyzyjnej aplikacji (na mokro), może być trudniejsza w usunięciu w razie błędu.

Wybór zależy od Twoich preferencji i budżetu. Osobiście, w przypadku wysokiego tarasu, często rekomenduję fugę żywiczną ze względu na jej trwałość i niższe koszty utrzymania w dłuższej perspektywie.

Finalne zagęszczanie wibratorem płytowym jak nie uszkodzić nowej nawierzchni?

Po zaspoinowaniu piaskiem (jeśli wybrałeś tę opcję), całą powierzchnię tarasu należy ponownie zagęścić wibratorem płytowym. Jest to kluczowe dla prawidłowego osadzenia kostki i wciśnięcia piasku w szczeliny. Absolutnie niezbędne jest użycie gumowej płyty ochronnej (tzw. wkładki gumowej) na stopie wibratora. Bez niej, wibrator mógłby uszkodzić powierzchnię kostki, pozostawiając nieestetyczne rysy lub wyszczerbienia. Zagęszczaj równomiernie, przechodząc po całej powierzchni kilkukrotnie.

Czy warto impregnować kostkę brukową? Zalety i wady tego rozwiązania

Impregnacja kostki brukowej to temat, który zawsze budzi dyskusje. Moim zdaniem, warto rozważyć impregnację, zwłaszcza w przypadku tarasu, który jest intensywnie użytkowany i narażony na zabrudzenia. Impregnat tworzy na powierzchni kostki niewidzialną warstwę ochronną, która:

• Zmniejsza nasiąkliwość kostki, chroniąc ją przed wnikaniem wody i mrozem.
• Ułatwia czyszczenie, ponieważ brud i plamy trudniej przylegają do zaimpregnowanej powierzchni.
• Chroni przed porastaniem mchem i glonami.
• Może ożywić kolor kostki (impregnaty "mokry efekt").

Wadą jest oczywiście dodatkowy koszt i konieczność powtarzania zabiegu co kilka lat. Jednak w kontekście długowieczności i estetyki tarasu, korzyści często przewyższają te niedogodności.

Jak zadbać o prawidłowe odwodnienie tarasu i terenu wokół?

Pamiętaj, że prawidłowe odwodnienie to podstawa długowieczności tarasu. Już na etapie projektowania zaplanowaliśmy spadki (1-2% od budynku), które kierują wodę na zewnątrz. Warto rozważyć również montaż drenażu liniowego (korytek odwadniających) na krawędzi tarasu lub w strategicznych miejscach, jeśli taras jest duży lub ma skomplikowany kształt. Woda zebrana w korytkach powinna być odprowadzana do kanalizacji deszczowej lub do studni chłonnej. Za murem oporowym, jak już wspomniałem, warto wykonać drenaż, aby chronić konstrukcję przed naporem wody gruntowej. Skuteczne odwodnienie to inwestycja, która zapobiegnie wielu problemom w przyszłości.

Ile kosztuje wysoki taras z kostki? Szacunkowe koszty budowy

Planując budowę wysokiego tarasu z kostki brukowej, naturalnie pojawia się pytanie o koszty. Pamiętaj, że są to wartości orientacyjne i mogą się różnić w zależności od regionu, wyboru materiałów, skomplikowania projektu oraz tego, czy zdecydujesz się na samodzielne wykonanie części prac, czy zatrudnisz ekipę. Oto szacunkowe koszty:

• Kostka brukowa betonowa: od 40 zł/m² (standardowa) do nawet 120 zł/m² (modele premium, szlachetne).
• Materiały na podbudowę (kruszywa, geowłóknina, piasek): około 80-100 zł/m².
• Materiały na mury oporowe (bloczki, palisady, beton): Koszt bardzo zróżnicowany, od kilkudziesięciu do kilkuset złotych za metr bieżący, w zależności od wysokości i rodzaju muru.
• Robocizna (układanie kostki): od 50 do 130 zł/m², w zależności od skomplikowania wzoru i regionu. Budowa murków oporowych jest wyceniana oddzielnie i może wynieść od 100 do 300 zł/mb.
• Całkowity koszt tarasu z kostki (materiał + robocizna): może wynieść od około 200 zł/m² do ponad 400 zł/m², nie wliczając skomplikowanych i wysokich murów oporowych, które znacząco podnoszą całkowity koszt inwestycji.

Unikaj tych błędów podczas budowy tarasu

Nawet najlepiej zaplanowany projekt może zostać zniweczony przez błędy wykonawcze. Jako Marcin Lis, widziałem wiele takich sytuacji. Dlatego chcę Cię przestrzec przed najczęstszymi pułapkami, aby Twój taras służył Ci bezproblemowo przez lata.

Błąd #1: Zbyt słabo zagęszczona lub źle zwymiarowana podbudowa

To chyba najczęstszy i najbardziej kosztowny błąd. Zbyt cienkie warstwy kruszywa, brak geowłókniny lub niedostateczne zagęszczenie każdej warstwy prowadzi do tego, że taras po prostu się zapada. Powstają koleiny, nierówności, a kostka zaczyna się ruszać. Pamiętaj, że podbudowa to fundament musi być solidna, odpowiednio gruba i perfekcyjnie zagęszczona.

Błąd #2: Ignorowanie spadków i problem z zalegającą wodą

Brak odpowiednich spadków (minimum 1-2% od budynku) to prosta droga do problemów z wodą. Woda będzie zalegać na tarasie, tworząc kałuże, sprzyjając rozwojowi mchu i glonów, a co gorsza kierując się w stronę ściany budynku. To może prowadzić do zawilgocenia fundamentów i ścian, a w konsekwencji do poważnych uszkodzeń konstrukcyjnych. Spadek musi być przemyślany i precyzyjnie wykonany.

Błąd #3: Brak dylatacji od budynku i pękające ściany

Wspominałem o tym wcześniej, ale powtórzę brak szczeliny dylatacyjnej między tarasem a fundamentami domu to poważny błąd. Grunt pod tarasem i grunt pod budynkiem mogą osiadać w różnym tempie, co bez dylatacji przenosi naprężenia bezpośrednio na konstrukcję. Efektem mogą być pęknięcia zarówno na ścianach tarasu, jak i na ścianach budynku. To błąd, który łatwo uniknąć, a jego konsekwencje bywają bardzo kosztowne.

Błąd #4: Układanie kostki "na styk" i wyszczerbione krawędzie

Układanie kostki brukowej bez zachowania minimalnych spoin (około 3 mm) to kolejny częsty błąd. Kostka potrzebuje przestrzeni do "pracy" pod wpływem zmian temperatury i wilgotności materiał minimalnie się rozszerza i kurczy. Jeśli kostki są ułożone na styk, nie mają miejsca na ruch, co prowadzi do naprężeń i w efekcie do wyszczerbiania się krawędzi. Nawierzchnia szybko traci estetykę i trwałość.

Pielęgnacja tarasu z kostki: jak dbać o trwałość?

Zbudowanie pięknego i trwałego tarasu to jedno, ale jego utrzymanie w doskonałym stanie to drugie. Regularna pielęgnacja jest kluczem do tego, aby Twój taras z kostki brukowej cieszył oko przez wiele lat.

Proste zasady czyszczenia i konserwacji nawierzchni z kostki

• Regularne zamiatanie: Usuwaj liście, piasek i inne zanieczyszczenia, aby nie wnikały w szczeliny i nie rysowały powierzchni.
• Mycie wodą pod ciśnieniem: Raz na jakiś czas umyj taras myjką ciśnieniową. Pamiętaj, aby zachować odpowiednią odległość dyszy od kostki i nie używać zbyt wysokiego ciśnienia, aby nie wypłukać spoin.
• Usuwanie plam: W przypadku plam z oleju, rdzy czy innych substancji, reaguj szybko. Używaj specjalistycznych środków do czyszczenia kostki brukowej, dostosowanych do rodzaju zabrudzenia.
• Uzupełnianie spoin: Jeśli używasz piasku kwarcowego, regularnie sprawdzaj i uzupełniaj ubytki w spoinach, aby zapobiec rozsuwaniu się kostek i wrastaniu chwastów.

Przeczytaj również: Jak pozbyć się pająków z tarasu? Skuteczne i bezpieczne metody!

Jak radzić sobie z chwastami i mchem w szczelinach?

• Mechaniczne usuwanie: Najprostszym, choć pracochłonnym sposobem jest regularne usuwanie chwastów i mchu ręcznie lub za pomocą specjalnych skrobaków do fug.
• Środki chemiczne: Na rynku dostępne są preparaty do zwalczania mchu i chwastów na kostce brukowej. Stosuj je zgodnie z instrukcją producenta, pamiętając o ochronie roślin wokół tarasu.
• Ocet lub soda oczyszczona: To domowe, ekologiczne sposoby na mech. Roztwór octu z wodą (1:1) lub posypanie sodą oczyszczoną i polanie wodą może pomóc w pozbyciu się niechcianej roślinności.
• Fuga żywiczna: Jak już wspomniałem, fuga żywiczna znacznie ogranicza rozwój chwastów i mchu, ponieważ jest szczelna i nie przepuszcza światła ani nasion.